Leerlingen ’t Prisma herdenken bij monument Park Hofrust   

Ik wil eigenlijk in dit artikel beginnen met de vraag: hoe gaat de lokale oorlogsgeschiedenis voor kinderen leven”? Dat bewijs werd geleverd op woensdag 24 april bij het oorlogsmonument in Park Hofrust, bij het monument der Gevallenen, in het kader van ‘Adopteer een Monument’.

Op deze plek waren de leerlingen aanwezig van de groepen 7 en 8 van basisschool ’t Prisma.  De leerlingen ontdekken het verhaal achter dit oorlogsmonument in hun eigen stad. Ik heb met eigen ogen mogen aanschouwen dat ze echt leren wat herdenken is en dat het zo belangrijk blijft om de verhalen uit de oorlog door te geven. Het beeld wat mij bijblijft is de aanwezigheid van de 92-jarige verzetsstrijder Adriaan van Stolk met op de achtergrond al die kinderen. Tijdens de indrukwekkende 2 minuten stilte en het Wilhelmus zag ik Van Stolk beven en dacht: wat zal er op dat moment in hem om zijn gegaan, maar diezelfde gedachte had ik ook bij de kinderen. Zullen ze er naderhand nog over praten op school en thuis met hun ouders?

De directeur van de school was tijdens deze herdenking de ceremoniemeester en moet toch ook onder de indruk zijn geweest van de mooie gedichten die zij voorlazen, maar ook zelf hadden geschreven. Wij hopen deze gedichten van de leerlingen binnenkort te mogen plaatsen, want het is zo de moeite waard om deze te plaatsen op onze website.

De kinderen legden bij deze Herdenking samen met burgemeester Huri Sahin een bloemstuk. Basisschool ’t Prisma legde ook bloemen.  “We zeggen dat de verhalen doorverteld moeten worden”, en dat deed  Meester Vincent van groep 8 door het verhaal van zijn oma te vertellen waarbij zij de bombardementen op Den Haag nog goed weet te herinneren. 

Burgemeester Sahin zei in haar toespraak dat zij het meest onder de indruk was  van die ene mooie vraag van een leerling: ‘Wat gebeurt er als we niet meer herdenken’. “Dat deze vraag werd gesteld vond ik zo bijzonder en hoopgevend”. Burgemeester Huri Sahin dankte de leerlingen voor het feit dat ze deze herdenking wederom hadden georganiseerd, en door het te herdenken leren we van de oorlogsgeschiedenis van Rijswijk en Nederland.

De Burgemeester haalde een persoonlijk verhaal aan van een Rijswijker. Het gaat over Wilhelmus Meere die doodgeschoten is op de Waalsdorpervlakte omdat hij in het verzet zat.  Zijn naam is ook te vinden op het oorlogsmonument. Het bijzondere is dat de burgemeester een e-mail mocht ontvangen van zijn zoon en die sprak zijn dankbaarheid uit aan de leerlingen van ’t Prisma door het adopteren van dit monument.

De leerlingen kregen van de burgemeester nog de uitleg over het monument dat dateert uit 1949. Het monument is eigenlijk een gedenkzuil met daarvoor een gedenkmuur. Bovenop de zuil zie je een vrouw met een kind, dat heeft een mooie betekenis, die heel goed past wat wij hier doen, de vrouw en het kind  staan symbool voor de jongeren die de taak van ouderen overnemen, de taak te blijven herdenken. 

Gedicht Jesslyn

4 mei

staan we op stil

we denken na

over de mensen die zijn gesneuveld, ja.

En dan die arme joden

die werden zeker niet behandeld als goden

ze moesten lijden

onder de wreedheid van een leider.

Dit onderwerp valt gevoelig bij mensen

daarom voldoet 4 mei een van hun wensen

Herdenkingsdag zal altijd blijven bestaan

Om te eren wat de soldaten hebben gedaan.

Hierbij roep ik

voor de hele wereld

oorlog is niet fijn

er kan alleen maar vrede zijn

Gedicht Roman

Er is veel gevochten.

Naast de mensen die naar vrede zochten.

Je hoorde bommenwerpers gieren.

Het voelde alsof we nooit meer vrede konden vieren.

Op het strand van Normandië werd voor onze vrijheid gestreden.

Toen de bevrijders bij Nederland aankwamen was iedereen tevreden.

We moeten blij zijn met de vrijheid die we hebben.

Maar vergeet nooit de mensen die ons hebben kunnen redden.




Tekst: René Marquard
Foto’s: Nico van Geresteijn en Gemeente Rijswijk

Deze artikelen heeft u misschien gemist