“Wat ik verloor was mijn thuis, wat ik vond was mijn ziel”
“Sommige verhalen verlaten je hoofd niet meer – en blijven in je hart,” zei wethouder Sandra van de Waart vrijdag in wijkcentrum Stervoorde na het ontvangen van het boek Tranen van Eritrea van schrijver Iseyas Amanuel.
Tijdens Wereldvluchtelingendag in wijkcentrum Stervoorde nam ze het indrukwekkende werk in ontvangst. Voor Iseyas was het de eerste keer dat hij zijn eigen boek mocht zien. Het ontroerde hem en de aanwezigen. Het was een sfeervolle en aangrijpende bijeenkomst, georganiseerd door Welzijn Rijswijk, Stichting Trias en een grote groep vrijwilligers.
Waargebeurd verhaal
Tranen van Eritrea vertelt het waargebeurde verhaal van drie generaties uit de familie Mdre Bahri. Grootvader Gebre vecht voor een vrij Eritrea, maar ziet zijn land worden ingelijfd bij Ethiopië. De kinderen worden betrokken bij de vrijheidsstrijd – sommigen vechtend voor onafhankelijkheid, anderen gedwongen te vechten voor de onderdrukker. Wanneer uiteindelijk de vlag van vrijheid wordt gehesen, keert de angst in stilte terug. In deze verscheurde wereld groeit kleinzoon Iseyas Amanuel op. Zijn stem tegen het onrecht leidt tot gevangenschap. Zijn enige uitweg: de vlucht.
Dwars door bergen, woestijnen en over zee zoekt hij in Europa zijn stem terug. En zijn waardigheid. “Wat ik verloor was mijn thuis. Wat ik vond was mijn ziel,” schrijft Amanuel.
Rauw verslag
“Zijn boek is meer dan een autobiografie. Het is een poëtisch en rauw verslag van verzet, verlies en hoop. Wie het leest, ontmoet niet alleen een schrijver, maar een volk, een familie, een spiegel. We worden uitgedaagd na te denken over onze rol in de wereld. Over wat vluchten werkelijk betekent – en wat het vraagt van iemand om zijn leven opnieuw op te bouwen”, zegt de uitgever Droomvallei over dit boek.
“Vluchten is geen misdaad. Het is een daad van moed. Van waardigheid. En misschien,” zegt Sandra van de Waart, is het juist door mensen als Iseyas dat wij weer iets terugvinden van onze eigen menselijkheid.”
Almaz van Welzijn Rijswijk was zo lief om verschillende aanwezigen voor de lens te vragen.
