De allerlaatste voorstelling van Snip en Snap in de Rijswijkse schouwburg aan de Karmozijnstraat
Mari Kant uit Gorinchem heeft een enorm theaterarchief opgebouwd. Gewoon bij hem thuis bewaart hij het archief van Jos Brink, maar ook programmaboekjes, kostuums en posters van opera-, toneel- en musicalvoorstellingen vanaf 1900.
Mari Kant heeft ook zo zijn herinneringen aan Rijswijk.
Ik denk met veel plezier aan Rijswijk terug, aan de fijne bezoekjes die ik vele jaren lang aflegde aan Teddy Scholten en Anneke Elro. Maar toch, als ik ook aan Rijswijk denk, is het vooral aan de avond dat ik naast Mieke Bos (één van De Selvera’s) en Teddy Scholten zat en we de aller-, allerlaatste voorstelling van de Snip en Snap-revue op het toneel zagen.
Teddy en Mieke waren vele jaren medewerkers van de revue en zagen met lede ogen hoe een klein groepje mensen naast Willy Walden en Piet Muyselaar de voorstelling staande wist te houden. Zij hadden tenslotte nog de grote revues meegemaakt.
Maar op 28 november 1977, meer dan 40 jaar na de allereerste Snip en Snap-revue (15 maart 1937), was het nu écht de allerlaatste keer dat de dames Snip en Snap op het toneel te bewonderen waren.
Dat het ook werkelijk de laatste keer was, konden Walden en Muyselaar niet bevroeden. Het plan was om nog af en toe voor de televisie op te treden. Maar de eerste klap kwam toen producent René Sleeswijk sr. op 18 maart 1978 overleed.
De heren stelden hun tv-optredens nog even uit, maar op 6 mei 1978 kreeg Willy Walden het telefoontje met de mededeling dat Piet Muyselaar plotseling was overleden.
Deze laatste revue in Rijswijk was memorabel. Naast de sketches en liedjes van Willy, Piet en Aase Rasmussen, liet Fred Kaps zijn goocheltrucs zien, zongen Helen Shepherd en Louis Dusée samen hun liedjes en danste het vierkoppige ballet hun pasjes.
Het lied dat speciaal voor deze laatste revue was gemaakt, Twee oude vrienden, konden de twee grote mannen bijna niet meer volbrengen; het verdriet was in hun stemmen hoorbaar.
Naast mij hoorde ik de beide dames hun tranen wegslikken en Teddy zachtjes zeggen: “Tja, dat was revue.”
Redactie: René Marquard
Met dank aan Mari Kant
(Foto via Hendrick Hamel Museum)
