Wie is Maarten van ’t Eind buiten de raadzaal
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2026 portretteert InRijswijk wekelijks één van de 31 huidige raadsleden, waarbij politieke standpunten volledig achterwege blijven. Het doel: de mens achter de functie laten zien. Deze week is het de beurt aan Maarten van ‘t Eind, fractievoorzitter van GroenLinks Rijswijk, die vertelt over zijn favoriete plekken, persoonlijke mijlpalen, hobby’s en levenslessen.
Tien persoonlijke vragen & antwoorden aan Maarten
Waar in Rijswijk (of daarbuiten) kom je het liefst om even tot rust te komen?
Maarten: “Rijswijk heeft ontzettend veel fijne plekken om tot rust te komen: de landgoederenzone, het Elsenburgerbos, het Wilhelminapark. Maar eerlijk gezegd kom ik het meest tot rust dicht bij huis: een rondje door mijn wijk Cromvliet. Vaak ga ik samen met mijn dochter van twee. Zij op haar loopfietsje, ik erachteraan, richting het Cromvlietpark. Daar is een mooie speelplek. Voor mij is dat ultieme rust: gewoon kijken naar hoe zij de wereld ontdekt.”
Welke gebeurtenis of ervaring heeft jou als mens het meest gevormd?
“De geboorte van mijn dochter. Het is nog maar kort geleden, maar het heeft me echt veranderd. Het zet alles in een ander perspectief. Je leert vanzelf relativeren, maar ook intenser genieten van kleine momenten.”
Wat is een hobby of bezigheid waar je echt blij van wordt?
“Koken. Tijdens mijn studententijd werkte ik in de keuken, en sindsdien is dat nooit meer weggegaan. Ik hou ervan om thuis voor vrienden en familie uitgebreid te koken – van zelfgemaakte pasta tot een compleet menu. Het mooiste vind ik het samen zijn: lang tafelen, praten, lachen, een goed glas wijn. En eerlijk is eerlijk: ik geniet net zo van een avond in de kroeg met vrienden. Daarnaast ben ik een muziekliefhebber. Ik spaar en luister veel platen en ga graag naar muziekfestivals.”
Heb je een bijzondere traditie of gewoonte die bij jou thuis hoort?
“Bij ons thuis lopen tradities een beetje door elkaar. Mijn vrouw is Spaans en ik Nederlands, en dat merk je vaak in kleine dingen: in het eten, in de taal, in communicatie, in hoe we de dag doorbrengen. Een vaste traditie is dat we Kerst altijd in Spanje vieren, bij haar familie. Daar hoort uitgebreid tafelen bij, met veel gerechten en nog meer gezelligheid. En dat gaat de hele dag door, van de middag tot laat in de avond. Voor mij voelt dat inmiddels net zo vertrouwd als de Nederlandse gewoontes waar ik mee ben opgegroeid. Eigenlijk is dat misschien wel onze traditie: het mixen van werelden en er samen iets nieuws van maken
Welke muziek, film of boek heeft je het meest geraakt – en waarom?
“Muziek is voor mij onmisbaar. Een album dat ik altijd blijf draaien is The Boatman’s Call van Nick Cave. Die melancholie en eerlijkheid grijpen me telkens weer, het is muziek die je echt bij de keel kan pakken.
Een boek dat me diep geraakt heeft, is Die Blechtrommel van Günter Grass. Ik las het voor het eerst toen ik 16 was en maakte diepe indruk op mij. Het leerde mij dat literatuur meer doet dan alleen een verhaal vertellen, maar dat ook iets kan onthullen. Dit boek legt bloot hoe mensen zichzelf geruststellende verhalen vertellen om de werkelijkheid niet onder ogen te hoeven zien. In dit geval hoe Duitsland vlak na de Tweede Wereldoorlog omging met haar oorlogsverleden. Via de ogen van de hoofdpersoon Oskar zie je hoe dun de scheidslijn is tussen kijken en wegkijken. Dat maakt dat het boek voor mij nooit zijn kracht verliest. En dan The Wire. Voor mij is dat de beste serie ooit gemaakt. Wat ik er zo bijzonder aan vind, is dat het veel verder gaat dan een politiethriller of een dramaserie. Het laat zien hoe complete steden en gemeenschappen functioneren – van de drugsdealers op de hoek, tot de politie, scholen, havens en politiek. En telkens zie je hetzelfde patroon: mensen met talent en goede bedoelingen die vastlopen in systemen die groter zijn dan zijzelf. Het is confronterend, maar tegelijk ook heel menselijk en meeslepend verteld.”
Met wie zou je graag eens een dag willen ruilen, en wat zou je dan doen?
“Met een topkok als Massimo Bottura. Dan zou ik een dag in een topkeuken meedraaien, proeven, leren, en daarna die creativiteit mee naar huis nemen.”
Wat is een les of wijsheid die je ooit hebt meegekregen en die je nog steeds gebruikt?
“Van huis uit heb ik meegekregen dat je nooit zomaar over iemand moet oordelen. Dat je je moet verdiepen in anderen en proberen te begrijpen waar iemand vandaan komt. Dat draag ik nog steeds met me mee.”
Waar mogen mensen jou midden in de nacht voor wakker maken?
“Voor de voetbalwedstrijden van Oranje op het WK in Canada, VS en Mexico volgend jaar.”
Als je een nieuwe vaardigheid of talent kon krijgen, wat zou dat zijn?
“Ik hou heel erg van muziek, maar ik speel zelf geen instrument. En er zijn vermoedelijk weinig mensen die valser zingen dan ik. Ik zou dus wel graag een instrument leren spelen, en dan lijkt drummen mij geweldig. Het lijkt me fantastisch om à la Dave Grohl al mijn energie en emotie te botvieren op een drumstel.”
Welke geur, smaak of geluid roept bij jou meteen een mooie herinnering op?
“De muziek van Leonard Cohen en Jacques Brel brengt me altijd terug naar mijn jeugd. Mijn vader had een boot, en daarmee gingen we in de weekenden zeilen en ’s zomers op vakantie, bijvoorbeeld naar Denemarken. Als ik dan ’s avonds naar bed ging, bleven mijn ouders vaak nog zitten praten in de kajuit. In mijn herinnering stond er eigenlijk altijd Leonard Cohen of Jacques Brel op. Ik viel daar dan bij in slaap, met het wiegen van de boot op de achtergrond. Als ik die muziek nu hoor, herbeleef ik meteen die vakanties.”
