column Petra Mast: nieuwjaarsvoorstelling Rijswijk heeft karakter
Om klokslag half zeven kwam de taxi. Ik ging dit keer echt niet nog een keer weer en wind trotseren. Glibberend op mijn laarsjes schoof ik richting de ingang van de Rijswijkse Schouwburg. Het nieuwe jaar was koud begonnen: fris, nat en onmiskenbaar aanwezig. Maar misschien is dat precies zoals het hoort bij een nieuw begin.
Een half uur later zat de grote zaal tot de nok toe gevuld. De nieuwjaarstoespraak van burgemeester Huri Sahin, die samen met de wethouders was gekomen, vormde het officiële startschot van 2026. Ze sprak warm en betrokken: hoe fantastisch ze het vond om iedereen te mogen ontvangen en hoe ze alle Rijswijkers een goed nieuwjaar wenste, voor henzelf en hun dierbaren, met gezondheid, geluk en vooral veel mooie momenten samen.
Ze stond stil bij de inzet van politie, brandweer en andere hulpverleners, die de jaarwisseling veilig hadden laten verlopen. Tegelijkertijd waarschuwde ze dat we alert moeten blijven: normen mogen niet vervagen. Bedreiging of geweld tegen hulpverleners is en blijft onacceptabel.
Maar er waren gelukkig ook de mooie herinneringen: mensen die elkaar opzoeken en elkaar een gelukkig nieuwjaar wensen. Rijswijk heeft karakter, zei ze in het nemen van verantwoordelijkheid, in leiderschap en in het durven zetten van stappen. Ze ziet dat dagelijks terug in de samenwerking en betrokkenheid van inwoners: mensen die naar elkaar omzien, elkaar ontmoeten en helpen. Ze sloot af met de woorden: “Ik ben trots op onze stad en mijn inwoners.”
Die woorden resoneerden. Over verbinding, vooruitkijken en samen Rijswijk verder kleur geven. Het applaus daverde door de zaal en ik voelde een warme gloed in mijn hart.
Daarna volgde de theatervoorstelling met de titel Rijswijk heeft karakter. En dat bleek geen loze belofte. Wat zich ontvouwde was een bonte, levendige en zorgvuldig samengestelde avond waarin lokaal talent schitterde. Theater, dans, jeugdige energie en verfijnde expressie wisselden elkaar af. De samenwerking tussen Stichting Trias, het Centrum voor de Kunsten, het Rijswijks Jeugdtheater, Balletstudio Marijke de Roo en andere Rijswijkse makers was voelbaar. Onder de bezielende leiding van Pepijn Jehee vloeide het geheel samen tot één warm verhaal over wie we zijn als stad.
Alle inzendingen voor de kunstwedstrijd kwamen voorbij en het publiek liet zich niet onbetuigd. Er werd gelachen, bewonderd en vooral luid geapplaudisseerd, volkomen terecht. De voorstelling duurde tot kwart voor negen, maar de tijd leek sneller te gaan dan de minuten op de klok.
Na afloop werd er in de foyer geproost. Handen werden geschud en wensen uitgesproken, met een hapje en een drankje binnen handbereik. Ik sprak met Renée van Ingen van de Rijswijkse Schouwburg en Emma van Proosdij van Museum Rijswijk; ook zij hadden zichtbaar genoten. De jongens en meisjes die op het podium hadden gestaan straalden van trots. Velen van hen hadden nog nooit voor zo’n groot publiek opgetreden en ze hadden intens genoten van de energie in de zaal en het applaus dat ze hadden gekregen. Ik zag potentie voor één van de vele talentenjachten die ons land kent.
Ik ging naar huis met een warm gevoel en dacht: ja, Rijswijk heeft karakter. En ik was blij dat ik, ondanks weer en wind, toch was gegaan.
Petra Mast
