Column: Hebben we allemaal niet behoefte aan meer hygge?
Het is midden januari en ik zit op de bank met verse gemberthee. Buiten is het donker en de kerstverlichting hangt er nog. Binnen voelt het warm en zacht aan. Ik voel het fluffy kleed onder mijn voeten en neem de warme sfeer in me op. Ik zak wat terug. Toch komt het omhoog: de onderhuidse druk om alweer aan te staan. Nieuwe plannen, frisse energie en het jaar voortvarend beginnen. Maar eerlijk? Die energie voel ik nog niet.
In de kerstvakantie waren we een paar dagen in Kopenhagen. Geen vol programma en geen haast. Gewoon ontdekken, door de stad lopen en af en toe naar binnen gaan om op te warmen. In de winkel van het Nationalmuseet pakte ik een boek over hygge. Een Deense levensstijl die staat voor knusheid, comfort, warmte en genieten met dierbaren. Het voelde verrassend herkenbaar en aantrekkelijk. Daarin zat alles wat ik eigenlijk zocht.
Thuis, met een inmiddels leeg theeglas, lees ik over de natuur in de winter. Voor het raam staat de kat van de buren me aan te staren om naar binnen te mogen, de warmte in. Ik lees verder over bomen en planten die hun groei vertragen en energie opslaan en over dieren die zich tijdelijk terugtrekken. De winter als een periode van rust, verstilling en voorbereiding.
De natuur haast zich niet en volgt haar eigen ritme. Waarom doen wij dat dan niet? Waarom leggen we onszelf de verwachting op dat we in januari meteen weer vol vooruit moeten, terwijl alles om ons heen nog in winterstand staat. Misschien mogen we onszelf toestaan om mee te bewegen met het seizoen. Niet door er minder te zijn, maar bewuster te kiezen voor wat er nodig is.
Later die avond, terwijl de kat van de buren zijn plek op onze stoel heeft veroverd, vraag ik mijn kinderen wat ze het leukste vonden aan Kopenhagen. Mijn dochter hoeft niet lang na te denken: chips eten op een bankje. Ik glimlach. Niets bijzonders en tegelijkertijd alles. Ook bedenk ik me dat we daarvoor niet helemaal naar Kopenhagen hadden hoeven gaan en zoveel moeite hadden hoeven doen. En dat vat het ook precies samen.
Misschien is dat wel waar hygge echt over gaat. Niets groots of perfect, maar klein en dichtbij. Over aandacht voor het moment, warmte, verbondenheid en tevreden zijn met wat er is. Jezelf toestaan om in januari nog even te blijven waar je bent, zonder haast of verwachtingen. Als de Denen in de winter rustig kaarsjes aansteken en Smørrebrød eten, dan mogen wij hier ook best nog even op de bank blijven zitten (met wat chips erbij natuurlijk). En doen wat de natuur ons ook laat zien. Nog even naar binnen keren, vertrouwen dat de energie vanzelf weer komt en ons eigen tempo volgen. Zodat wat later komt, ook echt kan groeien.
Sanne van Dooremaal
Coördinator Buurtgezinnen Rijswijk
