Wie is Wemke van der Weij buiten de Rijswijkse gemeenteraad?

Wie is Wemke van der Weij buiten de Rijswijkse gemeenteraad?

In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2026 portretteert InRijswijk de 31 huidige raadsleden, waarbij politieke standpunten volledig achterwege blijven. Het doel: de mens achter de functie laten zien. Deze week is het de beurt aan raadslid Wemke van der Weij, die vertelt over haar favoriete plekken, persoonlijke mijlpalen, hobby’s en levenslessen.

10 persoonlijke vragen voor de reeks “De mens achter de raadspersoon”

Waar in Rijswijk (of daarbuiten) kom je het liefst om even tot rust te komen?
Wemke: “Ik vind het heerlijk om even in de bibliotheek te zijn, of een andere plek waar je mensen kan ontmoeten, zoals een sportkantine of een café/koffietentje. Ik hou van de gezelligheid van mensen om me heen. Soms even een praatje maken, wat kletsen en verhalen horen, en soms juist lekker in mijn eigen laptop of mobieltje, werkend aan mijn vele actielijsten van dingen rondom mijn gezin, hobby’s, school, mijn baan bij IVN en de politiek. Zeker met mijn eigen optimistische kijk op zaken zijn die lijsten soms net wat lang, dus dan is het heerlijk om alles weg te werken in een gezellige fijne plek waar je ook even tot rust kan komen.”

Welke gebeurtenis of ervaring heeft jou als mens het meest gevormd?
“Om één ervaring te noemen is natuurlijk super lastig, er zijn zoveel gebeurtenissen die mensen vormen. Of het nu mijn basisschool was waar de helft van de kinderen vertrok wegens de komst van arbeidsmigranten, maar ik bleef en hele mooie vriendschappen had, of een reis naar Hong Kong voor mijn studie. Open staan voor anderen, naar elkaar luisteren en iets doen voor de maatschappij en elkaar, dat leer je door zulke ervaringen.”

Wat is een hobby of bezigheid waar je echt blij van wordt?
“Ik maak het allerliefste samen muziek. Samen, in orkesten of ensembles. Ik speel dan ook verschillende instrumenten, verschillende saxofoons maar ook de wat klassiekere hobo en sinds kort probeer ik de fagot. Ik ben lid van een harmonieorkest in Wateringen, de Phoenix. Samen iets gaafs neerzetten, soms een groot concert in een theater, soms een concert bij koningsdag of op een bloemenmarkt. Ik word blij als we samen iets tofs doen en ieder daar zo zijn steentje aan bijdraagt. Zelf vind ik het erg leuk om daarbij iets nieuws te leren of juist anderen te helpen, zoals ik doe in het leerlingenorkest.”

Heb je een bijzondere traditie of gewoonte die bij jou thuis hoort?
“In de vorm van tradities ben ik denk ik vrij klassiek, de feestdagen en verjaardagen vieren met familie en vrienden vind ik fijn. En het allerliefst bak ik dan ook even een taart, vaak een eigen creatie waarbij ik verschillende recepten combineer en vaak iets nieuws uitprobeer. En gelukkig meestal met succes.”

Welke muziek, film of boek heeft je het meest geraakt – en waarom?
“Ik hou erg van verhalen waarin mensen je een andere kijk geven op de wereld. Zo vind ik My Place een prachtig boek, dat gaat over het Aboriginals leven, en is een autobiografie van Sally Morgan. Dit boek las ik in Hong Kong toen ik daar een kamergenoot had uit Australië. Een boek zoals deze laat je echt voelen en ervaren wat je afkomst met je kan doen, en tegelijkertijd hoe je krachtig kunt staan, ongeacht je afkomst. En dat raakt me.”

Met wie zou je graag eens een dag willen ruilen, en wat zou je dan doen?
“Ik zou best wel weer eens kind willen zijn. En dan heerlijk buiten spelen, met vriendjes en vriendinnen kletsen en verder niets moeten, maar gewoon genieten en er zijn. Op die leeftijd heb je dat eigenlijk niet door, maar nu zijn er zoveel verplichtingen, verwachtingen en verantwoordelijkheid dat je soms vergeet even te spelen, te genieten en trots en tevreden te zijn met wat je hebt en wie je bent.”

Wat is een les of wijsheid die je ooit hebt meegekregen en die je nog steeds gebruikt?
“Ik vind het erg belangrijk dat je niet te veel uitgaat van wat je ziet, maar dat je je in elkaar verdiept, om te weten wat je aan elkaar hebt en wat de ander beweegt. En geloof eigenlijk dat iedereen vanuit een goede intentie, vanuit goede wil dingen doet en zegt. Soms ben ik daarin zelf wat te optimistisch, maar vanuit deze houding benader ik mensen. En ook al kun je verschillen, door naar elkaar te luisteren kun je meer begrip voor iemand hebben, of je het nu wel of niet eens bent. En ik vind dat mensen wat meer naar elkaar mogen luisteren en probeer daar een voorbeeld aan te nemen. Dit is er ook met de paplepel ingegoten, waardeer mensen om wat ze zeggen, doen en beweegt, niet op afkomst, beroep of anderszins. Iedereen is op zijn en haar manier oke!”

Waar mogen mensen jou midden in de nacht voor wakker maken?
“Het liefst slaap ik gewoon de hele nacht door. Na vele tropenjaren met jonge kids, waardeer ik mijn nachtrust nogal. Maar als ik dan toch iets moet kiezen, misschien voor een zakje M&M’s. Zonder reclame te willen maken, vind ik het lastig om de chocolade (liefst met pinda’s en niet te puur) te laten staan. Oja, en ik wil nog heel graag een keer het noorderlicht zien. Dus als dat er is, dan hoop ik dat een keer te zien. Er is een app waarmee je een seintje krijgt dat je het noorderlicht kan zien, ook in Nederland, maar tot nu toe heb ik het altijd gemist. Ik hou van de natuur (en werk dan ook voor IVN Natuureducatie) en vind bijzondere weerverschijnselen, of het nu een regenboog of het noorderlicht is heel mooi om te zien!”

Als je een nieuwe vaardigheid of talent kon krijgen, wat zou dat zijn?
“Ik vind het belangrijk gezond te blijven, en zou graag een wat betere sporter willen zijn. Maar de tijd ontbreekt me om echt een goede hardloopster of tennisster te worden. Dus ik vrees dat ik het nu tot een minimumniveau hou, net fit genoeg, maar niet helemaal in staat genoeg tijd erin te stoppen om te verbeteren. Ik heb dan ook echt bewondering voor mensen die een goede sporter zijn, naast hun werk en privé leven.”

Welke geur, smaak of geluid roept bij jou meteen een mooie herinnering op?
“Ik moet denken aan het stuk The Planets van Holst omdat ik dat muziekstuk een keer in het concertgebouw in Amsterdam heb mogen spelen. En dat brengt me meteen bij een heel bijzondere dag, het Open Concertgebouw. Toen, ik denk al 20 jaar terug, heb ik met een jeugdorkest daar ook een keer mogen spelen. Die eerste keer daar, zo bijzonder en zo een mooi initiatief van die stad en dat gebouw om jeugd zulke bijzondere ervaringen te bieden. En dat was toen met toen nog prinses Maxima als toeschouwer en slaand op een grote gong.”

Deze artikelen heeft u misschien gemist