Column Petra Mast: Nationale Knuffeldag, een zachte herinnering

Vandaag (woensdag) is het Nationale Knuffeldag. Zo’n dag die bijna kinderlijk eenvoudig klinkt, maar die
een diepe waarheid in zich draagt. Want een knuffel is nooit zomaar een knuffel. Het is een moment van aanwezigheid, van echt contact, van ik zie jou maar dan zonder woorden.

Voor mantelzorgers is die zachtheid geen luxe, maar een noodzaak. Zorgen vraagt veel: aandacht, geduld en kracht. Vaak geven mantelzorgers alles weg wat ze hebben, tot er weinig overblijft voor henzelf. Juist daarom is goed voor jezelf zorgen geen egoïsme, maar een vorm van liefde. Een knuffel voor jezelf, in welke vorm dan ook, is soms de eerste stap.

Maar vandaag mag het ook gaan over die andere knuffel. De knuffel die je geeft aan degene voor wie je zorgt. Een hand op een schouder. Een arm om iemand heen. Even samen zitten, zonder doel en zonder uitleg. Vooral bij mensen met dementie, waar woorden soms verdwijnen of hun betekenis verliezen, blijft aanraking spreken. Het lichaam herinnert zich wat het hoofd vergeet. Warmte, nabijheid en veiligheid, dat zit diep verankerd.

Een knuffel kan rust brengen waar onrust is. Verzachting waar angst leeft. Het kan zeggen: je bent niet alleen , ook als iemand dat zelf niet meer kan uitspreken. En vaak gebeurt er iets bijzonders: terwijl jij geeft, ontvang je zelf ook. Een zucht die ontspant. Een moment waarop de tijd even stil lijkt te staan.

Dus vandaag, op Nationale Knuffeldag, geen grootse gebaren. Alleen die ene zachte aanraking. Voor jezelf, voor de ander en voor de verbinding die ons mens maakt.