Column – Petra Mast: Arti-Shock x Tollens Café Live
Om drie uur stapte ik verwachtingsvol het Tollens Café van Museum Rijswijk binnen. Winterlicht viel door de hoge ramen naar binnen, dat zachte januari licht dat alles een beetje poëzie geeft. Alsof de middag al wist dat het geen gewone opening zou worden. De monumentale Salon ademde geschiedenis, krakende vloeren, hoge plafonds, stemmen die tegen de muren opstegen en zich vermengden met het gerinkel van kopjes.
Kunst en taal.
Beeld en woorden.
Alsof ze al jaren stiekem verliefd op elkaar zijn.
De leden van ArtiShock, die taal als element in hun werk dragen, waren uitgenodigd om hier samen te komen met hun familie. Geen schilderijen die alleen maar hangen, maar werken die fluisteren, spreken en soms bijna zingen.
Ik dwaalde langs namen die als handtekeningen in de ruimte zweefden: Arnold Beugelsdijk, Marjolein Burbank, Joep Fransen, Peet Hiddink, Teresa Hunyadi, Heidi Ochsner, Sona Sahakian en Maarten Welbergen. Ieder met een eigen stem. De een verstild en de ander uitgesproken. Woorden in verf, zinnen in textiel en gedachten in lijnen.
Het meest ontroerde mij het schilderij van Arnold Beugelsdijk , getiteld ‘’Gelijmde mond ‘’. Hij vertelt dat de mond van zijn overleden vader was dicht gelijmd en hoe verschrikkelijk hij dat had gevonden. Zijn vader die altijd het hoogste woord had, was verzegeld. Hij heeft dit een gezicht gegeven in een prachtige pasteltekening en column. Ik kon alleen maar denken, dat laat ik nooit gebeuren bij mijn ouders.
Wilmy Oosterwijk van ArtiShock straalde. Een trotse glimlach dat je alleen ziet wanneer iets klopt. Wanneer samenwerking geen plan is, maar een ontmoeting. “Dit past zo goed bij elkaar,” zei ze en ik voelde het meteen. Emma van Proosdij kon dit alleen maar beamen en is ook heel blij met deze samenwerking. Er gaan nog prachtige dingen komen in het Tollens café Live. Het wordt een prachtige plek waar geschiedenis en cultuur samen komen.
Tollens Café Live is een locatie waar kunst mag ademen. Geen stijve opening, maar gesprekken. Geen afstand, maar nabijheid. Literatuur die tussen de mensen zit en niet op een voetstuk staat.
Edwin Fagel, die meegewerkt heeft aan dit project las een stuk voor uit zijn werk wat hij de afgelopen maanden in de schrijvers kamer heeft geschreven. Zijn woorden vielen als kleine steentjes in het water, rimpelingen die nog lang bleven hangen.
Vanaf aanstaande zondag neemt stadsdichter Rick van der Rest het stokje over. Poëzie als estafette. De stad die zichzelf blijft vertellen. Van 12.00 tot 16.00 kunt u de komende maanden met hem in de schrijverskamer in gesprek.
Ik keek om me heen en zag mensen met elkaar praten met glinsterende ogen, handen om
een glas wijn en hun blik trots gericht op kunst. Misschien is dat wat cultuur uiteindelijk doet: ons even laten landen, gewoon samen in één kamer.
De tentoonstelling is nog te zien van 31 januari tot en met 1 maart 2026.
En Tollens Café Live gaat het hele jaar door met nieuwe ontmoetingen tussen kunst en literatuur.
Kijk voor meer informatie op www.museumrijswijk.nl
Soms hoef je alleen maar binnen te stappen om herinnerd te worden aan hoe mooi het is wanneer woorden en beelden elkaar vinden. Ik kwam om drie uur binnen en ik ging naar huis met een hoofd vol zinnen.
Petra Mast
