Mevrouw Goeyenbier-Van Schie viert 100 jaar: “Hard werken en op tijd naar bed”

In het verzorgingshuis Steenvoorde van Florence in Rijswijk vierde mevrouw Goeyenbier-Van Schie haar honderdste verjaardag, omringd door haar kinderen. Ook burgemeester Huri Sahin kwam langs om de eeuweling persoonlijk te feliciteren met deze bijzondere mijlpaal.

Mevrouw Goeyjenbier-Van Schie werd op 10 maart 1926 geboren in Pijnacker als oudste kind in een boerengezin met drie broers en een zus. Al op jonge leeftijd was het duidelijk dat hard werken vanzelfsprekend was. Nog voordat ze naar school ging hielp ze mee in het huishouden en op de boerderij. Hard werken was een vanzelfsprekendheid in haar leven.

In 1953 trouwde zij en begon een nieuw hoofdstuk van haar leven. Na eerst aan de Leyweg te hebben gewoond, verhuisde het gezin later naar Rijswijk. De Dahliastraat werd hun thuis en van 1960 tot 1983 woonde het gezin aan de Talmalaan. Uiteindelijk belandde het echtpaar in Sion, dicht bij de tuinderij van haar man. Daar werd volop gewerkt. Ze plukte en sorteerde komkommers en tomaten, krentte druiven en hielp met de administratie van het bedrijf. Druiven krenten deed ze al vanaf haar twaalfde jaar en daar ging ze mee door tot ver in de negentig.

Familieband
Samen kregen zij zes kinderen: drie zoons en drie dochters. Inmiddels is de familie flink uitgebreid met negen kleinkinderen en elf achterkleinkinderen. Vier van haar kinderen wonen nog altijd in Rijswijk. De familieband is hecht en verjaardagen en feestjes werden jarenlang trouw bezocht. Tegenwoordig krijgt ze al die aandacht als het ware terug, want familieleden en bekenden komen graag bij haar op bezoek.

Wie haar levensverhaal hoort, merkt dat stilzitten nooit echt bij haar paste. Ze had een scherp geheugen en was goed met cijfers, wat bij het bijhouden van de administratie goed van pas kwam. Daarnaast had ze talloze hobby’s. Zo maakte ze wijn van Nederlandse druiven, puzzelde en las ze veel en was ze handig met naald en draad. Borduren, breien, haken en kleding maken voor de kinderen deed ze met plezier. In de keuken stond ze ook graag: cake en appeltaart bakken hoorde bij de gezellige koffiepauzes.

Een andere grote liefhebberij was bridgen. Tot september vorig jaar speelde ze nog iedere week in Den Hoorn. Vaak zat ze zelfs twee keer per week aan de kaarttafel. Ook zingen deed ze graag.

Naast werk en hobby’s was er ruimte voor reizen. Ze maakte verre vakanties naar onder meer Nieuw-Zeeland en Noorwegen en bezocht ook het bedevaartsoord Lourdes. Volgens haar familie ligt het geheim van haar hoge leeftijd misschien wel in die levenshouding: bezig blijven en genieten van de kleine dingen. Zelf formuleert ze het nuchter: op tijd eten en drinken en hard werken.

Hoewel haar gehoor tegenwoordig minder is werd de mijlpaal van honderd jaar toch feestelijk gevierd. Met een grote familie om haar heen en het bezoek van de burgemeester werd het een dag om niet snel te vergeten.

Redactie en foto’s: Ronald Mooiman