Petra Mast: Terug naar het oude nest

Soms zijn er plekken waar de tijd even stil lijkt te staan.
Waar je binnenkomt en iets in je hart zachtjes zegt: hier mag je even zijn.
Vanmiddag zat ik daar.
Samen met mijn moeder, aan een gedekte tafel bij Herberg Van Ouds ’t Nest aan de Van Vredenburchweg in Rijswijk. Buiten nog het frisse voorjaar, binnen de warmte van een plek met een ziel.

Het is bijzonder hoe een gebouw van meer dan 150 jaar oud nog steeds mensen samenbrengt. Alsof de muren fluisteren van alles wat hier al gedeeld is: gesprekken, herinneringen, verlies en liefde. De bediening vertelde dat de eerste eigenaresse Grietje Klaassen-van den Volk is vermoord en nooit is teruggevonden, “misschien ligt ze hier wel onder de vloer” zei ze “en haar geest waant hier zeker nog rond”. In 2009 heeft het personeel als herdenking een oude foto van haar en haar man uitvergroot en als schilderij opgehangen.

Voor ons was het meer dan een paasbrunch.
Het was een moment van samenzijn en van opnieuw verbinden.
De afgelopen tijd heeft ons leven in het teken gestaan van afscheid nemen. Mijn vader is nog maar kort geleden overleden. En dan zit je daar, met z’n tweeën, moeder en dochter, in een herberg die niet voor niets ’t Nest heet.
Een nest is een plek van geborgenheid en van thuiskomen.
Van even uitrusten, voordat je weer verder vliegt.

We genoten van de brunch, maar vooral van elkaar.
Van kleine dingen. Een glimlach en een grapje. En even niets hoeven zeggen en elkaar toch begrijpen.
Om ons heen klonk het zachte geroezemoes van andere gasten. Gelach, het tikken van bestek, het schenken van koffie. Het leven dat gewoon doorgaat en dat tegelijkertijd zo kostbaar is.

Wat mij raakte, was de eenvoud.
De gastvrijheid en de aandacht.
In een wereld die vaak zo snel gaat, is het een cadeau om even stil te mogen staan. Om te voelen: dit is genoeg.

Misschien is dat wel wat mantelzorg je uiteindelijk leert. Dat het niet zit in grote gebaren, maar in deze momenten. Samen aan tafel en samen zijn.

Toen we weer naar buiten liepen, voelde het lichter.
Alsof we iets hadden opgeladen wat we allebei nodig hadden.
Soms heb je geen verre reis nodig om thuis te komen.

Soms is een oude herberg, midden in Rijswijk, precies de plek waar je moet zijn.
Kijk voor meer informatie op: https://www.oudenest.nl/

Petra Mast