Petra Mast: Van spanning naar ruimte – een avond die blijft hangen

Soms kom je ergens binnen zonder precies te weten wat het je gaat brengen.
En ga je naar huis met iets wat je eigenlijk al wist, maar even was vergeten.

Vanavond zat ik in de bibliotheek van Rijswijk, tussen zo’n twintig mensen, allemaal met hun eigen verhalen, hun eigen spanningen, hun eigen zoektocht naar rust. De workshop van Mirelda Kewal (onderdeel van de Bieb Boost weken) bleek veel meer dan een lezing. Het werd een ontmoeting met elkaar, maar vooral met jezelf.

Wat een mooi initiatief trouwens: meer dan dertig workshops zijnde komende maanden te volgen, gratis of voor een klein bedrag. Toegankelijk, dichtbij en precies wat deze tijd nodig heeft.

De avond was interactief. Geen luisteren en weer naar huis, maar voelen, delen en ervaren.

En halverwege viel er een zin die bleef hangen: ”Je hebt altijd een keuze in hoe je omgaat met een situatie.”
Zo simpel.
En tegelijk zo confronterend.
Want hoe vaak denken we niet dat dingen ons overkomen?

Dat spanning iets is wat buiten ons ligt?
Dat het ‘nu eenmaal zo is’?
We bespraken de driehoek van betekenis:
Focus – Fysiek – Taal.
Waar richt je je aandacht op?
Wat doet je lichaam?
En welke woorden gebruik je, tegen jezelf en tegen anderen?

Het zijn geen grote, ingewikkelde theorieën.
Het zijn kleine schakelaars.
Maar precies die kleine schakelaars bepalen hoe groot spanning wordt of hoeveel ruimte er ontstaat.

Ik merkte het meteen.
Door alleen al mijn focus te verleggen, veranderde er iets in mijn lijf.
Door andere woorden te kiezen, werd het zachter van binnen.
En terwijl ik daar zat, dacht ik aan alles wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt als mantelzorger.

Aan momenten waarop spanning zich opstapelde.
Aan momenten waarop ik dacht: ik moet door.
Maar wat als we onszelf vaker die keuze gunnen?
Niet om de situatie te veranderen, maar om onze beleving ervan te verzachten.
Dat is geen zwakte.
Dat is kracht, zachte kracht.

Ik liep naar buiten met een rustig hoofd en een open hart.
En met het besef dat ruimte niet iets is wat je vindt, maar iets wat je jezelf geeft.
Misschien is dat wel de mooiste les van vanavond.

Dat je, zelfs midden in alles wat er speelt,
altijd even stil mag staan en jezelf mag afvragen: waar kies ik nu voor?

Petra Mast