Op pad met de fietsclub: genieten zit in de kleine dingen

Wat kan een gewone vrijdagmiddag toch bijzonder worden. Vanmiddag mochten mijn moeder en ik weer mee met de fietsclub van Cardia Onderwatershof. En wat hebben we genoten!

Met een heerlijk zonnetje boven ons vertrokken we samen met de andere deelnemers en de vrijwilligers. Mijn moeder en ik lekker voorop in de riksja en we konden volop genieten van alles wat we onderweg tegenkwamen.
We maakten een prachtige tocht en reden dit keer helemaal naar de Dobbeplas bij Nootdorp.

Een plek waar water en natuur samenkomen en waar je bijna vanzelf even tot rust komt. Onderweg was er zoveel te zien. Kleurrijke bloemen langs de kant, vogels bij het water en tot onze verrassing zelfs een hele kudde koeien met kalfjes. Natuurlijk moesten we daar even bij stilstaan. Juist dat zijn voor mij de kleine geluksmomenten die zo’n middag bijzonder maken.

Bij de Dobbeplas namen we de tijd voor een gezellige pauze. Even zitten, wat drinken, met elkaar praten en vooral veel lachen. Geen haast, geen zorgen, gewoon samen genieten van het moment.

En alsof onze tocht nog niet gezellig genoeg was, maakten we ook nog een rondje over de kermis. Daar gingen we, met onze duofietsen tussen de vrolijke kleuren en attracties door. Een prachtig gezicht!

Maar wat mij misschien nog wel het meest raakt, zijn de vrijwilligers. Zij stappen niet alleen op een fiets. Ze geven hun tijd, aandacht en energie om ouderen een mooie middag te bezorgen. Ze maken een praatje, helpen waar dat nodig is en zorgen ervoor dat iedereen zich gezien voelt. Deze vrijwilligers zijn echt goud waard.

Als mantelzorger geniet ik misschien nog wel dubbel van zulke middagen. Omdat ik mijn moeder zie genieten, maar ook omdat ik op zo’n moment niet alleen degene ben die voor haar zorgt. We zijn gewoon weer even moeder en dochter, samen op pad. En dat is onbetaalbaar.

Aan het einde van de middag gingen we naar huis met de wind nog in onze haren, mooie beelden in ons hoofd en vooral een grote glimlach op ons gezicht.

Dankjewel fietsclub en vrijwilligers van Cardia Onderwatershof. Jullie laten zien dat geluk soms gewoon op twee of in ons geval drie wielen voorbij komt.

Tekst en foto’s: Petra Mast