Rijswijks ‘blikkie’ terug en vooruit (deel 15): Lydia van Stokhem
Lydia van Stokhem kwam in 2009 in de Rijswijk Muziekbuurt terecht, “een wijk die anders dan de naam aangeeft weinig klank heeft.” Bijna 4 jaar heeft Lydia in het voormalig kantoorpand van Rijswijk Wonen een KrijgdeKleertjes kinderkledingruilpunt. Laagdrempelig, sociaal en verbindend. En vrijwillig.
Samenwerkend met Speelgoedruil Rijswijk groeit wekelijks het aantal bezoekers met ook daardoor andere bezigheden en vaardigheden in haar zelf. Rijswijk krijgt hierdoor, net als de Muziekbuurt, steeds meer klank.
Wat was het meest memorabele moment van het afgelopen jaar voor jou?
Lydia: “Afgezien van dichtbij en verder weg allerlei zorgelijke narigheid, zijn het vooral de kleine dingen die dagen kleur geven en voor mij uiteindelijk een plezierig jaar maakt om op terug te kijken. Momenten met vrienden en mensen die me dierbaar zijn, fijne buren waardoor ik prettig woon, voor zover ik weet gezond ben, de pool van helpende handjes, met weinig middelen veel kunnen doen en kunnen doen waar ik plezier uit haal. En simpelweg een trotse moeder van 2 jongens mogen zijn die steeds leukere mensen worden.”
Wat heb je dit jaar geleerd dat je in de toekomst wilt toepassen?
“Met hetgeen wat ik samen met anderen met Krijgdekleertjesrijswijk, Speelgoedruilrijswijk en een dameskledingketting van Clothingtheloop doe, is voelbaar dat door ruilen steeds meer mensen inzien er iets verandert in eigen gedrag, de waardering van spullen, de inhoud van je portemonnee maar nog veel verder daarbuiten. Ook dit jaar is weer een leerschool geweest en drive om hier nog meer mensen in te motiveren en dan met name jongeren. Ook deze doelgroep bewust kunnen maken dat ruilen wat je hebt financiële ruimte geeft voor andere, betere of noodzakelijke keuzes en uiteindelijk meer bepalender is dan het zoveelste fast fashion item of anders hoor ik er niet bij ding, zou een mooie slag zijn. Op persoonlijk vlak blijft onderzoeken en energie besteden aan de juiste bronnen een terugkerende uitdaging.”

Hoe heeft je perspectief op het leven of je werk dit jaar verandert?
“Met alle mooie ontwikkelingen en ontmoetingen die voorvloeien uit wat ik doe, lijkt er ook een eilandcultuur te zijn. Persoonlijk vind ik dat gemiste kansen. Met openstaan voor elkaars doelstellingen en elkaar daarin steunen, versterk je. Netwerken is niet vies, dichtbij een vuur zitten om iets voor elkaar te krijgen zou niet nodig moeten zijn.”
Wat was voor jou het meest opvallende nieuws of de grootste gebeurtenis in Rijswijk dit jaar?
“Het Strandwalfestival wat dit keer met lokaal talent is georganiseerd, vind ik een mooie ontwikkeling. Waarom van ver halen als er al zoveel goeds dichtbij is.”
Wat zijn enkele veranderingen die je in Rijswijk hebt opgemerkt in de afgelopen 12 maanden?
“De skatebaan waar jong en oud samenkomt, vind ik een aanwinst voor Rijswijk. En ook is met de opening van het Huis van de Stad en de daaruit voortvloeiende verhuizing van de bibliotheek iets moois ontstaan. De keerzijde hiervan is dat het stationsgebied nog meer een verdronken kind is. Vies, verlaten en geen plek waar men graag komt. Met alle aandacht die lijkt te zijn gefocust op nieuwbouw en stadvernieuwing rondom Rijswijk zie ik in het leegstaande gebouw een groot potentieel in een plek van verbinding voor de omliggende wijken.”

Wat zijn je hoop en verwachtingen voor Rijswijk in het komende jaar?
“Met de eerder benoemde her en der nieuwbouw of herbouw projecten in Rijswijk is de verwachting dat Rijswijk groeit in bewoners een feit. De daaruit voortvloeiende hoop is dat Rijswijk voor alle nieuwkomers meer is dan alleen een plaats waar men woont en naar de markt in Oud Rijswijk gaat voor de gezelligheid, terwijl de wijken met het overgrote deel aan sociale huurwoningen zich ontwikkelen tot vergeten gebied.”
Wat is het mooiste plekje in Rijswijk en waarom?
“Rijswijk heeft heel veel groen om trots op te zijn. De waterspeelplaats in de Muziekbuurt is zo’n plekje waar het net als het rondje eromheen, fijn vertoeven is. Maar ook het Elsenburgerbos, wat net als het Wilhelmina park ontstaan is uit afval en puin. Op de een of andere manier een hoopgevende gedachte dat er iets moois kan komen uit rotzooi.”
Welke Rijswijker(s) zou je graag willen uitroepen tot Rijswijker/se van 2024?
“De vele mensen die niet leven vanuit de gedachte “dat doet een ander wel, hoort een ander te doen, of daar betaal ik voor”. Het informele netwerk wat zorgt voor soep, brood, boodschappen of andere dingen bij anderen. Buurtpreventie, lief & leed die dieper gaat dan een attentie brengen met feest en hoogtijdagen, afvalrapers, vrijwilligers, een buur die een band plakt en uitlegt hoe dat zelf te doen.
De vaak niet zichtbare verschilmakers.”

Wat zijn enkele dingen waar je trots op bent als inwoner van Rijswijk?
“Rijswijk is voor mij een plek waar ik tot een jaar of wat terug aan refereerde als Grijswijk en tijdelijk. Bij mezelf te bemerken dat door te doen wat ik doe dit een woonplaats is die vermoedelijk blijvend is en zeker betekenisvoller, zou ik eerder beschrijven als fijn dan trots.
Een van de bijeenkomsten waar ik aan deelnam had betrekking op uitwerken van de sociale basis in Rijswijk. Wat me onder andere daar duidelijk werd is de hoeveelheid aan mogelijkheden die Rijswijk te bieden heeft maar kennelijk niet voor iedereen bereikbaar of vindbaar. Die eilandjes verbinden en elkaar erin versterken zou mij een trotse bewoner maken.
Wat enigszins een trots gevoel geeft is de wintermarkt die ik, met Caroline van der Poel van Rijswijk Wonen in 3 weken tijd, heb georganiseerd en een hele geslaagde middag is geworden.”
Waarmee wil je in 2025 stoppen of anders doen?
“Zoals bij vrijwel iedereen is er de telefoon waar je alles op kunt doen en vinden. Een streven is minder tijd daarop besteden en meer echt lezen. Ook meer inspiratie aan te kunnen boren om weer te schrijven. En hoewel ik een optimistisch mens ben wil ik vooral een zachtheid kunnen behouden in deze toch best zorgwekkende, verhardende wereld. En vooral doorgaan met uitleggen van dit pad wat gek genoeg raakvlakken heeft met het Elsenburgerbos en Wilhemlninapark.”
