Column | Vrouwelijk leiderschap: Niet de titel, maar de mens
Vrouwelijk leiderschap. Ik voelde wat dat écht betekent voor mij. Ik ontmoette de burgemeester van Rijswijk, Huri Sahin. We hadden al veel over elkaar gehoord, maar elkaar nog nooit echt gesproken. Tot die ontmoeting op de verkiezingsavond.
Wat me het meest raakte, was niet haar functie, maar haar oprechte aandacht. Ze luisterde. Niet om meteen te reageren, maar om te begrijpen. Ze nam de tijd om zich in mijn verhaal te verplaatsen. Ze was aanwezig, zonder haast. Gewoon daar, in het moment.
En toen ik haar vroeg of ik haar mocht fotograferen, stond ze daar open en ontspannen voor mijn camera, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Geen formele houding, geen zichtbare afstand. Gewoon een mens die zichzelf liet zien.
Huri Sahin – Foto door Danny Steehouwer
Het voelde niet als een gesprek met de burgemeester. Het voelde als een gesprek met een mens. En misschien is dat precies wat goed leiderschap is. Niet de afstand die je creëert, maar de verbinding die je maakt. Niet de titel die je draagt, maar de ruimte die je geeft aan een ander.
Ik had al veel mooie verhalen over haar gehoord. Maar om het zelf te ervaren, maakte het voor mij extra bijzonder. Deze ontmoeting zette me aan het denken: Vrouwelijk leiderschap is geen label. Het is een kracht die raakt, verbindt en ruimte maakt. En misschien, juist in deze tijd, hebben we daar meer van nodig dan ooit.
Danny Steehouwer
