Update met fotoreportage: EerBetoon – waar herinneringen weer beginnen te zingen

Update met fotoreportage: EerBetoon – waar herinneringen weer beginnen te zingen

Sommige initiatieven raken je meteen in het hart. Nog voordat je er zelf bent geweest, voel je al: dit is bijzonder.

Vanavond ben ik uitgenodigd bij een bijeenkomst van EerBetoon voor familie en vrienden, het prachtige project van René Marquard en zijn team. Een avond waarin we een kijkje achter de schermen krijgen van een initiatief dat inmiddels door zoveel ouderen en zorginstellingen in de regio in de armen is gesloten.

En eerlijk?
Ik ben nu al geraakt.
Want wat EerBetoon doet, is zoveel meer dan een voorstelling geven.
Ze brengen herinneringen en muziek terug.

En misschien nog wel het belangrijkste: ze brengen mensen even helemaal tot leven.
Met liedjes van Toon Hermans, humor, poëzie, warmte en persoonlijke aandacht reizen zij langs zorginstellingen om ouderen een middag te geven waarin niet de zorg centraal staat, maar het genieten.

En wat is dat ongelooflijk waardevol.
Juist ouderen in zorginstellingen kunnen zich soms vergeten voelen. Dagen die op elkaar lijken. Stilte, gemis en eenzaamheid misschien ook wel.
En dan komt daar ineens muziek. Een glimlach. Een liedje van vroeger. Een grapje. Een rode roos en een liefdevolle arm om iemand heen.

Dat zijn geen kleine dingen.
Dat zijn herinneringen die blijven hangen.
Toen ik de reacties las van De Zonnebloem Naaldwijk-Maasdijk, voelde ik zoveel warmte. Meer dan honderd gasten die samen genoten van Toon zijn humor, meezingers en herkenning. Mensen die weer straalden. Dat is de kracht van aandacht en van echte verbinding.

Noa zong het lied ‘’cafe biljard’’. Wat een prachtige zin, die mij raakte “Een klein stukje groen voor het eenzame hart’’. En samen met René zong de hele zaal uit volle borst ‘’een ballon, een ballon, een ballonnetje’’.

Ik bewonder René daarin enorm.
Zijn betrokkenheid, zijn zachtheid en zijn oprechte liefde voor mensen. Je voelt aan alles dat dit project recht uit zijn hart komt.

En misschien is dat precies waarom het zoveel mensen raakt.
Vanavond mocht ik daar meer van zien en horen. Over het ontstaan, het succes en alles wat achter de schermen gebeurt om dit mogelijk te maken.

Want in een wereld waarin alles sneller moet, laat EerBetoon juist zien hoe belangrijk vertraging is. Samen zijn, samen luisteren en samen zingen. Gewoon even voelen dat je ertoe doet. En misschien is dat uiteindelijk wel waar het leven om draait.
We gingen blij en in polonaise de zaal uit op ‘’Mien waar is mijn feestneus’’!

Dank jullie wel voor de prachtige avond.

Petra Mast


fotoreportage: Wil Kouwer

Deze artikelen heeft u misschien gemist