Zomervakantie: ‘Waarom kinderen buiten spelen niet passé is, maar gewoon nodig’

Het is zomer. De scholen gaan dicht, de agenda loopt leeg en de kinderen laten zich zien zoals alleen een vakantiekind dat kan: met ontloken ogen en een dosis onuitputtelijke energie. Het is schoolvakantie in onze regio, en ja, jippie—maar ook een kleine uitnodiging tot nadenken. Want wat gebeurt er met het spelplezier als we vooral achter schermen hangen, achter het wolkje van notificaties en de commercie die ons elk jaar iets nieuws aanbieden?

Ik weet dat het verboden is om over vroeger te praten. Dan ben je ‘belerend’, ouderwets en oud… zeggen sommige mensen. En ja, ik krijg de kriebels als mensen roepen: je moet met de tijd meegaan. Maar waarom zouden we niet kunnen praten over wat goed was, wat werkt, wat kinderen verdieping geeft? Elke tijd heeft zijn kanten: mooi, minder mooi, en soms allebei tegelijk. En juist dat ‘allebei’ is het kruispunt waar we nu staan: buiten spelen hoort bij elke generatie, al was het maar omdat het simpelweg goed is voor beweging, vriendschap, en het inzien van de plek in onze eigen buurt.

Tegenwoordig zien we vaker kinderen die liever binnen blijven dan buiten spelen. Smartphones, laptops, tablets, en een rijk gevulde digitale wereld doen hun werk. De commercie volgt als een goede vriend die precies weet waar het spel ligt: in de verleiding van het volgende scherm, het volgende spel, het volgende vermaak. En de ouders? Die zoeken soms excuses om kinderen niet buiten te laten spelen. Volwassen verantwoordelijkheid, op z’n zachtst gezegd: we moeten ons afvragen wat we willen uitstralen naar de volgende generatie.

Wat ik wél hoop is dit: laten we de gemeenschappelijke tuin weer centraal zetten. In heel wat buurten zie je dat tuinen zijn veranderd in bloementuinen met beperkte ruimte voor kinderen om te spelen. Dat is zó jammer. Kinderen hebben geen behoefte aan perkjes en bankjes die nergens voor dienen. Een plek waar geen perkjes afbakenen, maar waar speelattributen juist uitnodigen tot samen spelen. Dingen die zichtbaar zijn, die je meeneemt naar buiten, waar ouders vanaf het balkon mee kunnen genieten als hun kinderen elkaar uitdagen op het gras.

Geef de kinderen weer een plek waar ze samen kunnen komen! Een kind heeft niet zoveel nodig. Ik durf de uitdaging aan dat ik niet de enige ben die dit beweert en dat het ‘spel op straat’ absoluut weer zou aanslaan. Maar enige aanmoediging is hierbij nodig!
Wij wensen jullie allemaal een fijne vakantie! Geniet van en met elkaar! Let een beetje op elkaar en wees lief voor elkaar.