Ik zit in de tuin. Mijn muis rolt niet goed over de tafel. Het hout is ongelijk en ruw. Mijn thee staat iets verder weg en ik voel de hitte in mijn kop. Ik heb me urenlang boos gemaakt. Elke keer opnieuw gekeken hoeveel handtekeningen er zijn gezet. Druk geappt met mijn neef hoe onrechtvaardig dit is. Opgelucht gekeken naar de commentaren onder de Instagrampost van het Songfestival. Gelukkig zijn er veel meer mensen, ook uit andere landen dan Nederland, die recht willen voor Joost. Het neemt iets van mijn woede weg en stelt me gerust. Mijn gevoel klopt en de beslissing van de organisatie is verkeerd. De wereld heeft een afslag gemist dus ik kijk vanavond niet.

Niet meer meedoen. Dat is een nieuwe beslissing voor mij. Ik heb ineens door dat het verkeerd kan gaan. Dat mensen voor ons, namens ons, de verkeerde beslissingen kunnen nemen en dat je daar tegen in verweer moet komen. Dat zie je wel vaker in het nieuws tegenwoordig. Dat mensen door hebben dat een beslissing gewoonweg niet klopt en er alles aan doen om de wereld te laten weten dat het moet stoppen.

Rick van der Rest

Deze artikelen heeft u misschien gemist